رژیم اوکراین در اقدامی تجاوزکارانه به یک کشتی تجاری ایرانی در دریای خزر تعرض کرد و این حق برای ایران برای مقابله با چنین تجاوزی محفوظ خواهد بود.

به گزارش هفت مهر ، رژیم اوکراین به یک کشتی تجاری ایرانی در دریای خزر حمله کرد و در اثر این حمله، یک ملوان ایرانی جان باخت و یک ایرانی دیگر زخمی شد.

این برای نخستین بار است که اوکراین به کشتی ایرانی در دریای خزر حمله نظامی می‌کند.

اوکراین مدعی است که این تعرض را به دلیل آنچه نقش این شناور‌ها در انتقال محموله‌های نظامی مرتبط با ایران به روسیه می‌داند، انجام داده است.

قبل از این رئیس جمهوری اوکراین اعلام کرده بود ارتش این کشور به کشتی جنگی روسیه و تعدادی کشتی‌های مرتبط با حمل سلاح ایران به روسیه در دریای خزر حمله کرد.

رسانه‌های نظامی اوکراین گزارش داده‌اند که عملیات با پهپاد‌های دوربرد انجام شده است؛ همان نوع پهپاد‌هایی که طی ماه‌های اخیر توانسته‌اند اهدافی در داغستان، بندر کاسپییسک و حتی شناور‌های ناوگان خزر روسیه را هدف قرار دهند.

قبل از این هم مقامات اوکراین و کشور‌های اروپایی، ایران را متهم به ارسال سلاح به روسیه برای استفاده در جنگ علیه اوکراین می‌کردند، اما تهران این اتهامات را به شدت رد می‌کند.

در مقابل، ایران هرگونه دخیل بودن این شناور در مناقشه اوکراین را رد کرده و این اقدام را محکوم کرده است.

وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران این اقدام را نقض بند ۴ ماده ۲ منشور ملل متحد و مصداق عمل تجاوزکارانه دانست که می‌تواند آتش جنگ را بیش از پیش شعله‌ور کرده و گسترش دهد.

تعرض رژیم اوکراین به شناور تجاری ایران در دریای خزر که صراحتا از سوی رئیس آن رژیم مورد اذعان قرار گرفته است، نشانه تداوم رویکرد غیرمنطقی و خصمانه رژیم اوکراین نسبت به جمهوری اسلامی ایران است.

جمهوری اسلامی ایران با تاکید بر اینکه هیچ‌گاه در منازعه بین روسیه – اوکراین مداخله نداشته است، توجه شورای امنیت سازمان ملل متحد، کشور‌های اروپایی و همه اعضای سازمان ملل را به این واقعیت آشکار جلب می‌کند که رژیم اوکراین با حمله به شناور تجاری ایران نه تنها مرتکب تخلف بین‌المللی شد، بلکه به شیوه‌ای خطرناک، در پی گسترش آتش جنگ و ناامنی است.

هر طرفی که دغدغه صلح و امنیت در شرق اروپا و مناطق پیرامونی دارد، باید در قبال این اقدام خطرناک رژیم اوکراین موضع مسئولانه‌ای اتخاذ نموده و هیات‌حاکمه اوکراین را به‌خاطر این اقدام مجرمانه و تحریک‌آمیز پاسخگو کند.

جمهوری اسلامی ایران وفق اصول و قواعد بنیادین حقوق بین الملل به‌ویژه اصل دفاع مشروع، در دفاع از منافع و امنیت ملی خود تردید نخواهد کرد. بدیهی است مسئولیت پیامد‌های ناشی از ماجراجویی رئیس رژیم اوکراین، برعهده آن رژیم و حامیان و محرکان آن خواهد بود.

در واکنش به اقدام متجاوزانه رژیم اوکراین، ایران کاردار موقت اوکراین را احضار کرد و مراتب اعتراض شدید تهران به این اقدام خصمانه و مجرمانه به وی ابلاغ شد.

همچنین تاکید شد که جمهوری اسلامی ایران قاطعانه از امنیت و منافع ملی خود دفاع کرده و تعرض به جان و دارایی شهروندان خود را بی‌پاسخ نخواهد گذاشت.

در حالی که اوکراین هدف خود را مختل کردن خطوط تدارکاتی ایران-روسیه اعلام کرده، ایران این اتهام را رد کرده و اقدام اوکراین را محکوم کرده است.

جدای از بحث نظامی، اوکراین به صورت رسمی و علنی از اغتشاشات سراسری سال ۱۴۰۱ ایران حمایت کرد که این خود تنش‌ها را به سطحی جدید برد.

در این راستا، «ولودیمر زانسکی»، رئیس‌جمهور اوکراین (که پیش از ریاست جمهوری دلقک بوده است) در پیام‌های ویدئویی و سخنرانی‌های خود، اغتشاشات ایران را «قیام» توصیف می‌کرد و از جامعه بین‌المللی می‌خواست که «از مردم ایران برای سرنگونی رژیم فعلی حمایت کنند». 

این اظهارات که مستقیماً به تغییر نظام سیاسی اشاره دارد، از سوی ایران به عنوان «مداخله در امور داخلی» و «اقدام خصمانه» تلقی شد.

رژیم اوکراین همچنین در جنگ اسرائیل با ایران، از اسرائیل حمایت کرده و اقدامات تلافی جویانه ایران به تجاوز اسرائیل را محکوم کرده بود.

در جنگ ۴۰ روزه رمضان و متعاقب تجاوز رژیم صهیونیستی و آمریکا به ایران نیز اوکراین از ابتدا با ائتلاف آمریکا و اسرائیل هم‌صدا شد. ولودیمیر زلنسکی آشکارا از حملات به ایران حمایت کرد و این اقدام را نوعی پاسخ به همکاری نظامی ایران با روسیه دانست.

مهم‌ترین محور رویکرد اوکراین، پیشنهاد کمک فنی و تخصصی برای مقابله با پهپاد‌های ایران بود. زلنسکی با اشاره به تجربه گسترده ارتش اوکراین در سرنگونی پهپاد‌های «شاهد» در جنگ با روسیه، اعلام کرد که اوکراین آماده است اپراتور‌ها و متخصصان خود را برای آموزش و کمک به کشور‌های منطقه و متحدان غربی اعزام کند.

بر این اساس، تیم‌های اوکراینی به کشور‌هایی مانند قطر، امارات متحده عربی و عربستان سعودی اعزام شدند. هدف اصلی از این اقدام، نه فقط هم‌افزایی با غرب، که تبدیل کردن این تخصص به اهرم فشار برای دریافت تجهیزات نظامی بیشتر، به ویژه سامانه‌های پدافندی مانند «پاتریوت» بود که با تمرکز آمریکا بر خاورمیانه، در خطر کاهش چشمگیر قرار داشتند.

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور وقت آمریکا، به‌طور علنی پیشنهاد کمک اوکراین را رد کرد و گفت: «ما کمترین نیازی به کمک زلنسکی نداریم» و آمریکا خود «بهترین» فناوری مقابله با پهپاد را در اختیار دارد.

در مقابل، ایران به شدت واکنش نشان داد و این اقدام را «وارد شدن به جنگ» و قرار گرفتن در کنار دشمنان ایران توصیف کرد. رییس کمیسیون امنیت ملی مجلس ایران با استناد به ماده ۵۱ منشور ملل متحد، اعلام کرد که در چنین شرایطی، «تمام خاک اوکراین به هدف قانونی ایران تبدیل شده است».

اوکراین در این جنگ، «کارت ایران» را به عنوان ابزاری برای بقای راهبردی و جلب توجه غرب رو کرد. اما این تاکتیک به دلیل مخالفت صریح آمریکا و واکنش شدید و تهدیدآمیز ایران، نه تنها دستاوردی برای کی‌اف نداشت، بلکه عملاً آن را در معرض ریسک گسترش دامنه ناامنی به قلمرو خود قرار داد و موقعیت دیپلماتیکش را تضعیف کرد.