دولت‌های سراسر جهان همواره برای مقابله با بحران جهانی جرایم آنلاین با مشکلات زیادی رو به ‌رو بوده‌اند؛ زیرا تلاش برای برخورد با مجرمانی که فعالیت‌هایشان از مرزهای کشورها فراتر می‌رود، محدودیت‌های بسیاری دارد. همین مسئله باعث شده است روش‌های جایگزینی برای مقابله با کلاهبرداران مورد توجه قرار بگیرد؛ از جمله استفاده از سامانه‌های خودکار برای هدف قرار دادن تعداد زیادی از آن‌ها به ‌طور همزمان. برای مثال، می‌توان با ارسال پیام‌های انبوه برای کلاهبرداران، آن‌ها را سرگرم کرد و منابع و وقتشان را هدر داد. اکنون پلتفرم‌های هوش مصنوعی در حال تبدیل این آزمایش‌ها به ابزارهایی واقعی برای مبارزه با جرایم سایبری هستند.

به نقل از وایرد، شرکت استرالیایی «آپیت» (Apate) که نام خود را از الهه فریب در اساطیر یونان گرفته است، طی دو سال گذشته سامانه‌ای را توسعه داده که تماس‌های تلفنی کلاهبرداران را به سمت ربات‌های هوش مصنوعی هدایت می‌کند. این ربات‌ها آموزش دیده‌اند تا مکالمه را تا حد امکان طولانی کنند، بی‌آنکه واقعا فریب کلاهبرداران را بخورند.

هدف این است که کلاهبرداران همچنان امیدوار بمانند که می‌توانند طرف مقابل را فریب دهند و به همین دلیل، تماس را ادامه دهند؛ در همین حال، سامانه اطلاعاتی درباره روش‌ها و فعالیت‌های آن‌ها جمع‌آوری می‌کند.

بنیان‌گذار و مدیرعامل آپیت، می‌گوید: ما دوست داریم این ‌طور فکر کنیم که در حال ساخت قربانیان ایده‌آل برای کلاهبرداران هستیم.

او توضیح می‌دهد: هر دقیقه‌ای که یک کلاهبردار با یک ربات یا عامل هوش مصنوعی صحبت می‌کند، در واقع یک دقیقه‌ای است که احتمالا در آن از صدها یا حتی هزاران نفر محافظت می‌کنیم تا همان کلاهبردار نتواند با آن‌ها تماس بگیرد. او به این نکته اشاره می‌کند که مجرمان می‌توانند از ابزارهای شماره‌گیری خودکار برای برقراری تماس با تعداد زیادی از افراد استفاده کنند.

پلتفرم آپیت که بانک‌ها از آن استفاده می‌کنند و شرکت‌های مخابراتی نیز از آن پشتیبانی می‌کنند، حدود ۳۵۰ هزار ربات دارد. این ربات‌ها فقط به تماس‌های تلفنی پاسخ نمی‌دهند؛ بلکه وارد گروه‌های گفت‌وگوی کلاهبرداران در فضای آنلاین نیز می‌شوند و به پیامک‌ها پاسخ می‌دهند. هدف در تمام این موارد، به دردسر انداختن کلاهبرداران و هم‌زمان جمع‌آوری اطلاعات از فعالیت‌های آن‌ها است.

این شرکت تاکنون بیش از ۲۵۰ هزار مورد اطلاعات درباره کلاهبرداران را به ‌صورت لحظه‌ای جمع‌آوری کرده است؛ اطلاعاتی از نشانی وب‌سایت‌های کلاهبرداری گرفته تا حساب‌های افراد واسطه در انتقال پول‌های غیرقانونی و اطلاعات بانکی.

ربات‌ها شخصیت‌ها، مهارت‌های زبانی و مشخصات متفاوتی دارند تا کلاهبرداران متوجه نشوند که با یک هوش مصنوعی صحبت می‌کنند.

اما آیا این ربات‌ها واقعا می‌توانند انسان‌ها را فریب دهند و طبیعی به نظر برسند؟

وب‌سایت کرنل پنیک این ابزار را با استفاده از نسخه آزمایشی آن بررسی کرد. در این نسخه، کاربران نقش کلاهبردار را بازی می‌کنند و با یکی از «قربانیان» هوش مصنوعی آپیت به گفت‌وگو می‌پردازند.

شخصیت‌های این ربات‌ها به‌گونه‌ای طراحی شده‌اند که میزان مناسبی از تردید و بدبینی نشان دهند، اما در عین حال فرصت‌هایی در اختیار کلاهبردار بگذارند تا به تلاش برای جلب اعتماد آن‌ها ادامه دهد. آزمایش‌کنندگان خیلی زود این پویایی را احساس کردند و دریافتند که چنین مکالمه‌ای می‌تواند به ‌شدت کلافه‌کننده باشد.

احتمالا کلاهبرداران با چنین تعامل‌های همراه با تردید و بدبینی آشنا هستند. تماس‌های آپیت مرتبا بیش از دو ساعت طول می‌کشند.

آزمایش‌کنندگان پس از ۶ دقیقه تلاش جدی هم نتوانستند هوش مصنوعی آپیت را متقاعد کنند که در فرصت سرمایه‌گذاری روی ارزهای دیجیتال آن‌ها مشارکت کند.

با وجود فعالیت گسترده شبکه ربات‌های آپیت، فعلا فقط مسئله زمان مطرح است تا تماس یا پیامک کلاهبرداری بعدی به دست شما برسد.

مجرمان سایبری هر سال میلیاردها پیام ارسال می‌کنند و تماس می‌گیرند. پیچیده‌ترین شبکه‌های کلاهبرداری نیز در مراکز فیزیکی و صنعتی عظیمی فعالیت می‌کنند که به ‌طور اختصاصی برای اجرای این عملیات راه‌اندازی شده‌اند.

در حالی که فعالان حرفه‌ای مقابله با کلاهبرداری و طرح‌های نفوذ به شبکه‌های مجرمانه سال‌ها است نقش مهمی در بازدارندگی ایفا می‌کنند، تلاش‌های پلیسی و پژوهشی تاکنون نتوانسته‌اند مانع گسترش کلی کلاهبرداری‌های دیجیتال شوند.

با این حال، هوش مصنوعی می‌تواند عصر تازه‌ای را در مبارزه با کلاهبرداری رقم بزند؛ عصری که در آن این فناوری فقط در اختیار کلاهبرداران نیست.

همچنین، تلاش‌های نوآورانه به ‌طور فزاینده‌ای بر مختل کردن فعالیت مجرمان سایبری از طریق بهره‌برداری از «آسیب‌پذیری‌های روان‌شناختی» آن‌ها متمرکز شده‌اند. با گسترش تمرکز بر مختل کردن فعالیت کلاهبرداران و مجرمان سایبری، استفاده از هوش مصنوعی مولد برای سرگرم نگه داشتن آن‌ها، هدر دادن منابعشان و جلوگیری از اجرای حملات دیگر، به روشی تبدیل شده است که اثربخشی آن بیش از پیش مورد توجه قرار می‌گیرد.