به گزارش هفت مهر ، اونس جهانی طلا معاملات هفته جدید را با تمایلات صعودی محدودی آغاز کرد، اما این حرکت نتوانست به عبور پایدار قیمت از مرز ۳۹۰۰ دلار منجر شود. فلز زرد در جریان معاملات آسیایی با افزایش تقاضا همراه شد، ولی در نزدیکی این محدوده مقاومتی با فشار فروش مواجه شد و همچنان در فاصله اندکی از پایینترین سطح خود از اوایل اکتبر ۲۰۲۵ قرار دارد؛ سطحی که هفته گذشته و در جریان ریزش سنگین قیمت ثبت شده بود.
رفتار اخیر بازار طلا نشان میدهد که تلاش خریداران برای بازگرداندن قیمت به مسیر صعودی با موانع بنیادی قابلتوجهی روبهرو است. افزایش انتظارات نسبت به تشدید سیاست پولی فدرال رزرو، رشد بازده اوراق خزانهداری آمریکا و تقویت شاخص دلار، مجموعه عواملی هستند که جذابیت نگهداری طلا را کاهش دادهاند. در شرایطی که نرخهای بهره بالاتر میتوانند هزینه فرصت سرمایهگذاری در داراییهای بدون بازدهی مانند طلا را افزایش دهند، جریان سرمایه به سمت دلار و اوراق درآمد ثابت تقویت میشود.
از سوی دیگر، افزایش نااطمینانیهای ژئوپلیتیکی نیز برخلاف الگوی معمول بازارهای پرتنش، نتوانسته حمایت کافی برای طلا ایجاد کند؛ زیرا در مقطع فعلی، دلار آمریکا بخش مهمی از تقاضای دارایی امن را به خود اختصاص داده است. بنابراین، معادله بنیادی بازار بیش از آنکه بر تقاضای پناهگاه امن برای طلا متمرکز باشد، تحت تأثیر سیاست پولی آمریکا و تحولات بازار ارز قرار گرفته است.
یکی از مهمترین عوامل تغییر انتظارات بازار در روزهای اخیر، انتشار آمار تورم تولیدکننده آمریکا برای ماه اکتبر بود. بر اساس گزارش اداره آمار کار آمریکا، شاخص قیمت تولیدکننده (PPI) برای تقاضای نهایی در این ماه ۰.۳ درصد افزایش یافت. این رقم در مقایسه با رشد بازبینیشده ۱.۴ درصدی ماه سپتامبر، از کاهش محسوس سرعت افزایش ماهانه قیمتها حکایت دارد.
با این حال، بررسی جزئیات گزارش نشان میدهد که تصویر تورمی اقتصاد آمریکا همچنان با نگرانیهایی همراه است. نرخ سالانه تورم تولیدکننده از ۶.۳ درصد در سپتامبر به ۶.۵ درصد در اکتبر افزایش یافت؛ رقمی که بالاترین رشد سالانه از نوامبر ۲۰۲۲ محسوب میشود. به این ترتیب، کاهش شتاب ماهانه قیمتها هنوز به معنای فروکشکردن کامل فشارهای تورمی نیست.
وضعیت شاخص هسته قیمت تولیدکننده نیز بر پیچیدگی شرایط افزوده است. این شاخص که قیمت مواد غذایی و انرژی را کنار میگذارد، در اکتبر ۰.۵ درصد افزایش یافت؛ درحالیکه رشد آن در سپتامبر ۰.۳ درصد بود. نرخ سالانه شاخص هسته نیز به ۵.۰ درصد رسید. افزایش تورم هسته اهمیت ویژهای دارد، زیرا نشان میدهد فشارهای قیمتی تنها به نوسانات بازار انرژی محدود نیست و بخشهای دیگر اقتصاد نیز همچنان با رشد هزینهها مواجه هستند.
این دادهها در کنار آمار بالاتر از انتظار تورم مصرفکننده آمریکا در اکتبر، احتمال تداوم سیاست پولی انقباضی را تقویت کردهاند. برای بازار طلا، مسئله اصلی صرفاً افزایش یا کاهش یک شاخص تورمی نیست، بلکه واکنش احتمالی فدرال رزرو به مجموعه دادههای اقتصادی است. هرچه شواهد بیشتری از ماندگاری تورم در اقتصاد آمریکا منتشر شود، احتمال افزایش نرخ بهره یا حفظ نرخهای بالا برای مدت طولانیتر تقویت خواهد شد.
اظهارات جف اشمید، رئیس فدرال رزرو کانزاسسیتی، یکی دیگر از محرکهای مهم بازار در آغاز هفته جدید بود. او با تأکید بر اینکه تورم همچنان بالاتر از سطح مطلوب قرار دارد، نگرانی خود را نسبت به پایداری فشارهای قیمتی نشان داد. ارزیابی اظهارات او در شاخص FXS Speechtracker امتیاز ۷ از ۱۰ را ثبت کرد که اندکی بالاتر از میانگین تاریخی ۶.۹ محسوب میشود.
در این اظهارات، تأکید بر اینکه تورم همچنان بیش از اندازه بالاست و در مسیر نامطلوبی حرکت میکند، نشاندهنده نگرانی سیاستگذاران پولی از کاهش ناکافی فشارهای قیمتی است. همچنین، ارزیابی بازار کار بهعنوان بازاری که تا حد زیادی در وضعیت تعادل قرار دارد، این برداشت را تقویت میکند که فدرال رزرو در حال حاضر فضای بیشتری برای تمرکز بر مهار تورم دارد.
اشمید با اشاره به اینکه مسئولیت بانک مرکزی به کنترل سطح عمومی قیمتها مربوط است و نمیتوان آن را به گروه خاصی از کالاها، از جمله محصولات فناوری مرتبط با هوش مصنوعی، محدود کرد، بر ضرورت استفاده از ابزارهای مدیریت تقاضا برای بازگرداندن تورم به هدف ۲ درصدی تأکید کرد. چنین موضعی از منظر بازار ارز به نفع دلار ارزیابی میشود، زیرا احتمال تداوم سیاست پولی سختگیرانه را افزایش میدهد.
در همین راستا، شاخص احساسات فدرال رزرو FXS با افزایش یک واحدی به ۱۴۸.۴۴ رسید و همچنان در محدوده انقباضی قرار گرفت. این تغییر نشان میدهد که اگرچه اظهارات اشمید الزاماً به معنای اعلام تصمیم فوری برای افزایش نرخ بهره نیست، اما برداشت فعالان بازار از سیاست پولی آینده همچنان به سمت حفظ شرایط محدودکننده متمایل شده است.
بر اساس ابزار FedWatch گروه CME، در یکی از برآوردهای منتشرشده، معاملهگران احتمال افزایش ۲۵ واحد پایهای نرخ بهره در ماه دسامبر را حدود ۹۵ درصد ارزیابی کردهاند. در گزارش دیگر، این احتمال نزدیک به ۹۲ درصد اعلام شده است. هر دو برآورد از افزایش قابلتوجه انتظارات انقباضی در بازار حکایت دارند؛ موضوعی که میتواند فشار بیشتری بر داراییهای بدون بازدهی وارد کند.
همزمان با افزایش انتظارات نسبت به نرخ بهره، بازده اوراق قرضه دولتی آمریکا نیز در سطوح بالایی باقی مانده است. بازده اوراق ۱۰ساله خزانهداری آمریکا بالاتر از آستانه ۵.۰ درصد تثبیت شده و این موضوع به افزایش جذابیت داراییهای دلاری کمک کرده است.
افزایش بازده اوراق از دو مسیر بر قیمت طلا اثر میگذارد. نخست اینکه سرمایهگذاران با امکان کسب بازدهی بالاتر از اوراق دولتی، انگیزه کمتری برای نگهداری دارایی بدون سود دورهای مانند طلا خواهند داشت. دوم اینکه افزایش نرخهای بازدهی در اقتصاد آمریکا میتواند از ارزش دلار حمایت کند و خرید طلا را برای دارندگان سایر ارزها گرانتر سازد.
شاخص دلار نیز در نزدیکی بالاترین سطوح خود از آوریل ۲۰۲۵ قرار گرفته است. این موقعیت نشان میدهد که جریان تقاضا برای ارز آمریکا همچنان قدرتمند است و بازار هنوز نشانه مشخصی از تغییر پایدار این روند ارائه نکرده است.
در چنین شرایطی، حتی افزایش تقاضای احتیاطی برای داراییهای امن نیز الزاماً به معنای رشد قیمت طلا نیست. زمانی که دلار همزمان نقش پناهگاه سرمایه را ایفا میکند و بازدهی اوراق خزانهداری نیز افزایش مییابد، طلا برای جذب جریان سرمایه جدید با رقابت دشوارتری مواجه خواهد شد.
تحولات ژئوپلیتیکی و افزایش نگرانیها درباره گسترش تنشهای منطقهای، یکی دیگر از متغیرهای اثرگذار بر بازارهای جهانی در روزهای اخیر بوده است. انتشار گزارشهایی درباره حملات پهپادی، افزایش درگیریهای نظامی، تهدید مسیرهای تجاری و نگرانی نسبت به امنیت حملونقل دریایی، فضای احتیاطی را در بازارهای مالی تقویت کرده است.
در شرایط عادی، افزایش چنین نگرانیهایی میتواند به رشد تقاضا برای طلا منجر شود. با این حال، واکنش اخیر بازار نشان میدهد که این بار اثر تقویت دلار بر تقاضای طلا غلبه کرده است. بهویژه نگرانی از اختلال در مسیرهای انتقال انرژی و افزایش هزینههای حملونقل میتواند از طریق بالا بردن انتظارات تورمی، احتمال تداوم سیاست پولی انقباضی را تقویت کند.
گزارشهایی درباره افزایش مخاطرات امنیتی در مسیرهای مهم انتقال نفت نیز به پیچیدهتر شدن فضای بازار کمک کردهاند. اگر این تحولات به افزایش پایدار قیمت انرژی منجر شوند، فدرال رزرو ممکن است با فشار بیشتری برای مقابله با تورم مواجه شود. در نتیجه، عاملی که در کوتاهمدت میتواند از منظر تقاضای پناهگاه امن به نفع طلا باشد، ممکن است از مسیر انتظارات نرخ بهره به عاملی محدودکننده تبدیل شود.
بنابراین، واکنش طلا به اخبار ژئوپلیتیکی در مقطع کنونی به نحوه اثرگذاری این اخبار بر دلار، بازده اوراق و انتظارات تورمی وابسته است. تا زمانی که این متغیرها در جهت تقویت ارز آمریکا حرکت کنند، انتشار اخبار نگرانکننده لزوماً نمیتواند زمینهساز یک بازگشت قدرتمند در بازار فلزات گرانبها شود.
در معاملات پیشرو، داده اقتصادی مهم و اثرگذار مشخصی از آمریکا در برنامه انتشار قرار ندارد. به همین دلیل، توجه فعالان بازار بیشتر به اظهارات مقامهای فدرال رزرو و تحولات ژئوپلیتیکی معطوف خواهد بود. سخنرانی کوین وارش، رئیس فدرال رزرو، در جریان معاملات آمریکای شمالی از جمله رویدادهایی است که میتواند بر انتظارات نرخ بهره و جهت حرکت دلار اثر بگذارد.
بازار به دنبال دریافت نشانههای روشنتری از ارزیابی سیاستگذاران نسبت به وضعیت تورم و ضرورت تغییر نرخ بهره است. هرگونه تأکید بر تداوم فشارهای قیمتی و لزوم حفظ سیاست پولی محدودکننده میتواند از دلار حمایت کند و مانع شکلگیری موج بازیابی در اونس طلا شود.
در مقابل، اگر اظهارات مقامهای پولی حاکی از کاهش نگرانی نسبت به تورم یا محدود بودن احتمال افزایش بیشتر نرخ بهره باشد، بخشی از فشار واردشده بر طلا میتواند تعدیل شود. با این حال، در شرایط فعلی، دادههای تورمی و وضعیت بازده اوراق همچنان به نفع سناریوی سیاست پولی سختگیرانهتر هستند.
از منظر تکنیکال، نمودار چهارساعته اونس جهانی طلا همچنان ساختاری نزولی را نشان میدهد. ناکامیهای متوالی قیمت در عبور از مقاومت افقی ۴۱۵۰ دلار و سپس شکست حمایت روانی ۴۰۰۰ دلار، نشانههایی از برتری فروشندگان در معاملات اخیر بوده است.
شکست محدوده ۴۰۰۰ دلار اهمیت ویژهای دارد، زیرا این سطح علاوه بر نقش روانی، یکی از مرزهای مهم ساختار قیمتی بازار محسوب میشد. از دست رفتن آن باعث شد فشار فروش افزایش یابد و قیمت در محدودههای پایینتری تثبیت شود. در حال حاضر، ناتوانی اونس در بازپسگیری این سطح، احتمال ادامه اصلاح را همچنان مطرح نگه داشته است.
با این حال، برخی شاخصهای مومنتوم نشانههایی از کاهش شدت فشار فروش را نشان میدهند. شاخص قدرت نسبی (RSI) در دوره ۱۴ به عدد ۳۴.۰۹ رسیده و اندکی بالاتر از محدوده اشباع فروش قرار دارد. این وضعیت نشان میدهد که بازار به محدودهای نزدیک شده که در آن احتمال کاهش شتاب فروش و شکلگیری واکنشهای اصلاحی وجود دارد.
از سوی دیگر، شاخص مکدی (MACD) در محدوده منفی ۲.۲۲ قرار گرفته، اما مقادیر منفی آن در حال کوچکتر شدن است. این رفتار میتواند به معنای کاهش قدرت مومنتوم نزولی باشد. با این حال، قرار داشتن مکدی در زیر خط صفر و وضعیت RSI همچنان پایینتر از سطح میانی، به این معناست که هنوز نشانه کافی برای تأیید تغییر روند اصلی وجود ندارد.
در سناریوی صعودی کوتاهمدت، نخستین مقاومت مهم اونس طلا در محدوده ۳۹۶۰ دلار قرار دارد. عبور از این سطح میتواند مسیر حرکت به سمت مرز روانی ۴۰۰۰ دلار را هموار کند. با این حال، اهمیت اصلی به واکنش قیمت در محدوده ۴۰۰۰ دلار مربوط میشود؛ زیرا بازپسگیری این سطح میتواند نخستین نشانه جدی از کاهش تسلط فروشندگان باشد.
تثبیت قیمت بالاتر از ۴۰۰۰ دلار میتواند زمینه را برای شکلگیری یک حرکت اصلاحی گستردهتر فراهم کند. در چنین شرایطی، معاملهگران احتمالاً به دنبال ارزیابی مجدد قدرت خریداران و بررسی امکان حرکت به سمت مقاومتهای بالاتر خواهند بود. با این حال، تا زمانی که این اتفاق رخ نداده است، رشدهای مقطعی را نمیتوان بهعنوان تغییر قطعی روند در نظر گرفت.
در سمت مقابل، محدوده ۳۸۰۰ دلار یکی از حمایتهای مهم پیش روی اونس طلا محسوب میشود. این محدوده در نزدیکی کف سال جاری قرار دارد و میتواند بهعنوان یک ناحیه تقاضای موقت عمل کند. از دست رفتن آن، احتمال ادامه حرکت نزولی و گسترش فشار فروش را افزایش خواهد داد.
بررسی نمودار روزانه نشان میدهد که طلا پس از شکست الگوی مثلث در محدوده ۴۰۰۰ دلار، همچنان تحت فشار نزولی قرار دارد. خروج قیمت از این ساختار در جهت پایین، نشانهای از برتری عرضه و تضعیف تقاضا بوده است. همچنین، قرار گرفتن قیمت پایینتر از میانگینهای متحرک ۵۰روزه و ۲۰۰روزه، تصویر تکنیکال بازار را همچنان منفی نگه داشته است.
در نمودار چهارساعته نیز قیمت در حال شکلدهی به الگویی شبیه کنج بازشونده یا Broadening Wedge است. این الگو با افزایش دامنه نوسانات و گسترش فاصله میان سقفها و کفهای قیمتی همراه است و نشان میدهد که بازار در کوتاهمدت با نوسانات شدیدی مواجه شده است.
در این ساختار، محدوده ۳۷۶۰ دلار بهعنوان حمایت فوری و مهم بازار مطرح میشود؛ درحالیکه مقاومت اصلی همچنان در محدوده ۴۱۵۰ دلار قرار دارد. عبور از مقاومت ۴۱۵۰ دلار برای تقویت سناریوی صعودی و تغییر محسوس ساختار میانمدت ضروری است.
در سناریوی نزولی، شکست محدوده ۳۷۶۰ دلار میتواند فشار فروش را تشدید کند و مسیر حرکت قیمت به سمت محدوده ۳۵۰۰ تا ۳۶۰۰ دلار را در کانون توجه قرار دهد. این محدوده در تحلیل نمودار روزانه بهعنوان هدف احتمالی ادامه اصلاح مطرح شده است. در مقابل، قرار گرفتن قیمت بالاتر از میانگین متحرک ۵۰روزه در حوالی ۴۱۵۰ دلار، یکی از شروط مهم برای تأیید بازگشت روند و آغاز یک حرکت صعودی گستردهتر خواهد بود.
اونس جهانی طلا هفته جدید را در شرایطی آغاز کرده که عوامل بنیادی همچنان برتری نسبی را به فروشندگان دادهاند. افزایش تورم سالانه تولیدکننده به ۶.۵ درصد، رشد شاخص هسته تولیدکننده به ۵.۰ درصد، احتمال ۹۲ تا ۹۵ درصدی افزایش ۲۵ واحد پایهای نرخ بهره در دسامبر و تثبیت بازده اوراق ۱۰ساله بالاتر از ۵.۰ درصد، مجموعهای از عوامل محدودکننده برای قیمت طلا هستند.
در کنار این متغیرها، قدرت دلار و افزایش تقاضا برای داراییهای دلاری باعث شده است که طلا نتواند از نااطمینانیهای ژئوپلیتیکی حمایت قابلتوجهی دریافت کند. در کوتاهمدت، اظهارات مقامهای فدرال رزرو، بهویژه سخنرانی کوین وارش، میتواند جهت حرکت بعدی بازار را مشخص کند.
از منظر تکنیکال نیز قیمت همچنان زیر مقاومتهای کلیدی ۳۹۶۰ و ۴۰۰۰ دلار قرار دارد و حمایت ۳۸۰۰ دلار در برابر ادامه افت اهمیت پیدا کرده است. در صورت شکست محدوده ۳۷۶۰ دلار، احتمال حرکت به سمت کانال ۳۵۰۰ تا ۳۶۰۰ دلار افزایش خواهد یافت. در مقابل، بازپسگیری ۴۰۰۰ دلار میتواند نخستین نشانه کاهش فشار فروش باشد، اما برای تأیید تغییر روند، عبور از مقاومت ۴۱۵۰ دلار اهمیت اساسی دارد.
در مجموع، تا زمانی که انتظارات انقباضی فدرال رزرو، بازده بالای اوراق خزانهداری و قدرت دلار پابرجا باشند، مسیر کوتاهمدت اونس طلا با محدودیتهای جدی روبهرو خواهد بود. کاهش مومنتوم نزولی میتواند زمینهساز نوسانات اصلاحی شود، اما هنوز شواهد کافی برای پایان روند نزولی و آغاز یک موج صعودی پایدار در بازار دیده نمیشود.
تمام حقوق برای پایگاه خبری ، تحلیلی هفت مهر محفوظ می باشد کپی برداری از مطالب با ذکر منبع بلامانع می باشد.
طراحی توسط فامو